حرف دل

 

   دلم گرفته ،ای همنفس

   پرم شکست، تو این قفس

   تو این غبار، تو این سکوت

   چه بی صدا ، نفس نفس

   از این نامهربونیها دارم از غصه می میرم

   رفیق روز تنهایی یی روز دستاتو می گیرم 

   تو این شب گریه میتونی پناه هق هقم باشی

   تو ای همزاد هم خونه چی میشه عاشقم باشی

   دلم گرفته ، ای همنفس

   پرم شکست ،  تو این قفس

 

       دلم گرقته است . دوباره دلم هواي تو را كرده است . خودكارم را از ابر پر ميكنم و برايت از باران

    مي نويسم . وقتي كه قطرات باران لحظه هايم را مترنم ميكنند به ياد تو مي افتم به ياد روزي كه تو را

        در ميان شقايق ها ديدم . به ياد روزي كه شمع را سرودي و خاكستر شدي .

 

    مي خواهم به سوي تو بيا يم تو را در كجا مي توان يافت ؟

 

     در آواز جغدي كه شوم مي خوانندش يا در آواز سينه سرخ ؟

 

    در سلام دختري كه تازه سخن گفتن آموخته يا در سلام دختري كه پي آرزوهايش مي گردد ؟

 

    در عطر سيب سرخ يا در بوي موزهاي جنوب ؟

 

    كاش مي توانستم از گوشه هاي افق برايت آواز بخوانم .

 

   كاش مي توانستيم در بيشه اي گمنام زير سايه شمشاد ها باشيم .

 

     دوباره شب، دوباره تنهايي، دوباره تپش اين دل بي قرار، دوباره سايه حرفهاي تو كه روي ديوار

   روبه رومي افتد :

 

    " راستي ، امشب بارون اومد منو خيالت تر شديم  "

 

    دوباره شب ، دوباره تنهايي ، دوباره ياد تو كه اين دل بيقرار را بيدار نگه داشته است .

 

     كاش همه آسمانها كنار بروند، همه ديوارها پنجره شوند وتو در چشمان من بنشينی و بگويي كه

    هنوز در عطر سيبي و در سلام دختر بچه ي معصوم ودر آواز سيب سرخ . 

 

     بدان كه هيچ گاه بركه ي فكرم از ماهيهاي ياد تو جدا نخواهد شد وبدان كه هيچ گاه گردو غبار زمان

     بر روي ياد و نام و خاطرت نخواهد نشست وهر شب سراغ تو را از كساني كه به دنبال ماه مي دوند

     مي گيرم .

 

              

            

         ********************************************************************************

 

 

   تو مثل ستاره

   پر از تازگي بودي و نور

   و در دستت انگشتري بود از عشق

    و پاكيزه مثل درختي

   كه از جنگل ابر برگشته باشد

   سرآغاز تو

   مثل يك غنچه سرشار پاكي

   زمين روشني تو را حدس مي زد

   تو بودي هوا روشني پخش مي كرد

   و من

   هر گلي را كه مي ديدم از

   دستهاي تو آغاز مي شد

   و آبي كه از بيشه‌ي دور مي آمد آرام

   بوي تو را داشت

   من از ابتداي تو فهميده بودم

   كه يك روز خورشيد را خواهي آورد

 

   *

   دريغا تو رفتي !

   هراسي ندارم

   مهم نيست اي دوست

   خدا دستهاي تو را

    منتشر كرد .

 

            

 

               **************************************************************************

 

 

      سلام به همه دوستان گلم سلامی که امروز برايتان می فرستم رنگش فرق می کند می دانی آخر

    حالااينجا زمين عروس شده است .

     اول سلام به شب بعدش سلام به غم سوم سلام به اشکایی که امشب ریخته می شه چهارم سلام به

     ماه و ستاره هایی که امشب دیده می شن اما.................  پنجم سلام به بارون

     ششم سلام به همه شما و به اونی که بعد از مدتها زحمت و تلاش بلاخره تصمیم به رفتن گرفت .

 

     چه شيرين است زندگي ، چه شوقي است . كودكي كه نه مي تواند خوب حرف بزند نه خوب

    مي تواند احساس كند كه وجود دارد و وجود او نسبت به اين جهان چه نام دارد .

 

     كاش از همان آغاز نبودم و يا نمي شدم و يا هم نبوديم

 

    نمی دانم ...

 

    نمی دانم ...

 

    نمی دانم از کجا شروع کنم . از بچگی یا ، یا از همان دورانی که تو به دادم رسیدی . دیگر من

    امروز ندارم فردا را کجا داشته باشم کسی نمی داند من چه می کنم ، کسی نمی داند من چه

       خواهم کرد . چیزی به یاد ندارم فقط می دانم که می دانند .

 

     ببخشید حرفای من همش بوی غم می ده نمی خوام کسی رو ناراحت کنم البته هیچ کس واسش

     مهم نیست توی دل من چی می گذره یا واسه هیچ کس مهم نیست که اصلا چرا من ناراحتم .

      بگذریم اصلا چرا اینا رو واستون می نویسم ؟

 

      شاید همه شما دوستان و عزیزان الان منتظر این بودید که تو این پست خبری از برگشتن الهام

     باشه خوب منم خیلی دوست داشتم که این طور باشه ولی خوب واقعیت این طور نیست الهام از پیش

      ما رفته البته از این وب رفته و همین طور که همه شما گفتید نوشته هاش و مهربانی و یادش تو

     دل همه ما هست و خواهد بود و خواهد ماند منو و الهام به دلایلی که نمی گم تصمیم گرفتیم که از

     این بعد با هم آپ نکنیم و هر کی تو وب خودش مشغول باشه البته من خودم نمی دونم که بتونم که

     این وبو سر و پا نگه دارم یا نه ولی امیدورام  که با کمک و راهنمایی و یاری شما دوستایی خوبم

      بتونم پیشتون بمونم .

 

دوستی بسته پیچیده به روبانی نیست

 

که کسی روز تولد به کسی هدیه دهد

 

دوستی  قلب  من  است  و  دل  تو

 

که  در  این  راه  به  هم  هدیه  شود

 

   کسی را به یاد آرید که برای خود آواز بخواند . بگوید ، حرف بزند ، از همه مهم تر تجربه کند . چه کسی

    می داند ؟ آیا تو می دانی ؟

 

     من فکر می کردم که با رفتن الهام اتفاقی نمیفته و منم به راحتی کارمو انجام میدم ولی الان می بینم

     که خیلی اشتباه کردم و آپ کردن برام خیلی سخت شده که اونم امیدورام که با داشتن دوستایی خوبی

      مثل شما برام آسان بشه .

 

     تقصير من نيست هميشه من هر چه ميگويم اگر عجيب هم نباشد نمی دانم چرا مردم تعجب می کنند ؟

     نمی دانم تعجب کنید بهتر است يا نکنید؟

 

دل بر نگنم زدوســت تا جان ندهم

از دوســـت به یــادگــار دردی دارم

کـان درد به صـد هـزار درمان ندهم

 

    می دونم زیاد حرف زدم ولی میخواستم بگم که این آدرسه وبلاگ الهامه که قبل از اینکه پیش ما

    بیاد اونجا آپ می کرد که از این بعد هم قراره همون جا آپ می کنه شماها میتونیم برید اونجا و از

    نوشته های بی نظیرش استفاده کنید من نمی گم که شماها تنهاش نذارید چون میدونم این کارو نمی کنید

     چون همتون احساستونو تو کامنت هاتون گفتید که بابت اونم از همتون ممنونم خوب باید از این به بعد

     این طور فکر کنیم که اتفاقی نیفتاده و انگار نه انگار که اصلا الهام مدتی تو این وب بوده اون اونجا

     آپ میکنه من اینجا اینجوری برای هممون بهتره  ولی خوب باید یی چیزیی رو اقرار کنم که اگه الهام

     تو این مدت اینجا نبود من شاید دوستایی خوبی مثل شما رو پیدا نمی کردم بابت همه زحماتش ازش

      ممنونم و امیدورام که هر جا که هست خوش و پیروز و سربلند باشه .

 

                           http://www.ghorob-payizi.blogfa.com/

                          

                          

    راستی عید سعید فطر با تاخیربه همه شما تبریک میگم امیدوارم که نماز و روزهاتون قبول باشه .

 

     قربونه همتون ، دوستون دارم ، مواظب خودتون باشد منتظر مهربانی هاتون هستم .

 

 

 

 

نوشته شده توسط مهدی در یکشنبه بیست و دوم مهر 1386 ساعت 18:34 موضوع | لینک ثابت

                        

                            

             این پست یه نامه ست به همه دوستای گلم

 

 

                        سلام دوستاي عزيزم. خوبين ؟

نمي دونم از كجا و چه طور بايد شروع كنم . خيلي سخته كه ادم بخواد بعد از مدتها آشنايي و انس گرفتن با خيلي ها الان بگه خدانگهدار

وقتی داشتم اين متن رو می نوشتم خيلی بهم سخت گذشت. هيچ وقت دوست  نداشتم حتی تصور اين رو بكنم كه روزی بياد كه از دوستانم خداحافظی كنم.دوستانی كه هميشه آرزو داشتم از نزديك ببينمشون و يك بار هم كه شده  از محبت هاشون با  زبان  تشكر كنم.

 دوستايي كه هميشه همراهم بودن و تنهام نذاشتن . تو غم  وشادي هم شريك بوديم . تو بغض ها و اشك هاي ريخته و نريخته و تو شاديها و خنده ها.دوستای خوبم در این پست میخوام از تک تکتون بابت لطفی که به من و وبلاگمون داشتین تشکر کنم.

نمی دونم چقدر تونستم تو دلتون بشینم تا چه حد تونستم بیانگر احساستون باشم یاریگر ذهن  خستتون باشم نمی دونم چقدر از من و نوشته هام راضی هستین این چیزیه که شما باید بگین.

امیدوارم کاری نکرده باشم حرفی نزده باشم که ازم دلگیر شده باشین ازتون می خوام منو ببخشین و حلالم کنید.

خدا می دونه همیشه دلم می خواسته شادتون کنم حتی اگه خودم غمگین بودم

                                                                                                                                      

                             ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته

                          از هاي و هوي دنيا امشب دلم گرفته

                           امشب خيال دارم تا صبح گريه كنم     

                            شرمنده ام خدايا امشب دلم گرفته

                            خون دل شكسته بر ديدگان تشنه

                            باید شود هویدا امشب دلم گرفته

                       گفتي خيال بس كن فرمايشت متين است

    فردا به چشم اما امشب دلم گرفته                               

                           

 

                                                 قد كشيده ام
                                     واز تنهائى خودم بزرگتر شده ام
                                              امشب بايد بروم
                               تمام سفرها از خداحافظى شروع مى شوند

 

مي خوام تشكر كنم از همه شمائی که لینک وبلاگمون در وبلاگتونه و بالعکس از شمائی که فقط و فقط بهمون سرزدین.به خاطر همه خوبيها و مهربونيهاتون ممنونم . ممنونم كه در تك تك دقائق همراهم بودين و هيچ وقت تنهام نذاشتين .

ساناز جون  ؛ فاطمه جون  و علي ؛ تينا جون  واذين جون ؛ ماماني عاشق ؛الهه جون ؛ آتنا جون  ؛ يگانه جون  و سعيد ، شقايق جون  ،عمو نارنجي ؛ امير ، غريبه ؛ اقاي سيدي ، صبا جون  ؛ پرستوی عاشق  ؛ ريحانه جون ؛الهام جون و مهدي ؛ اميد ؛ مصطفي ؛ باروني  ؛ ندا جون   وهادي ؛ كاكا  ؛ مهدي ؛ موزمارها ؛ گوگوري مگوري ؛عطيه جون  ؛ رونيكا جون  ؛ ويداجون ؛ مهشيد جون ؛ اميررضا ؛احسان ؛ ياسي جون و مرتضي ،عليرضا  ؛ فرهاد  ؛عاشق دل تنها   ؛ اكبر  ؛ آرش ( مردي از جنس بلور )  ؛ سپهر ، تنها غريب بي كس ؛ ايليا جون ( رسم عاشق كشي ) ؛ شميم جون  ؛ كابوس شيرين ؛ سا يه روشن  ؛ تاك تك افتاده ؛ مهبان  ؛ ناديا جون  ؛ رها جون  ؛ ب.رها جون  ؛ فرشاد ( كلبه عشق ) ؛ نيلوفر جون  ؛ آقاي مشتاق ؛‌ مهسا جون ؛ شهاب ؛مهدي ( عشق جاودان ) و manferedوتمام دوستايي كه تازه به جمع ما پيوستن .

 

وااااااااااااي چقدر زياد شد . فكر نمي كردم اينقدر زياد باشين .  ولي به خودم مي بالم كه تو اين مدت تونستم اين همه دوست خوب و مهربون پيدا كنم . سعي كردم كه همه رو بنويسم و كسي از قلم نيفته . اگه كسي رو فراموش كردم اميدوارم كه به بزرگي  خودش ببخشه .

 

فقط دوستاي گلم اين آخرين درخواستم از شماست :

ازتون مي خوام همون طور كه هيچ وقت منو تنها نذاشتين مهدي رو هم تنها نذارين و هميشه و در همه حال همراهش باشين و يه بار ديگه صداقت و وفاداريتونو بهمون ثابت كنين . خيلي دوستون دارم دوستاي عزيزم

 

 

اميدوارم كه هر جا هستين در پناه خداي اطلسي ها سالم و موفق باشين .

                      

 

 

                           خدا حافظ همین حالا همین حالا که من تنهام

                          خدا حافظ به شرطی که بفهمین تر شده چشمام

                           خداحافظ کمی غمگین به یاد اون همه تردید

                              به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید

                              اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنم سادس

                            نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جادس

 

 

 

نوشته شده توسط مهدی در پنجشنبه دوازدهم مهر 1386 ساعت 0:33 موضوع | لینک ثابت

 

شب مهمونی ابرا شب خالی از ستاره

شب انتظاره بارون که بباره یا نباره

مونده از تمومه دنیا مرد کوچه گرد پاییز

آخرین رهگذر شب با ترانه ایی غم انگیز

حالا من مونده یه سایم که اونم عمری نداره

وقتی آخرین چراغ کوچه پلک رو هم می ذاره

می ریزه غم صداشو تو سکوت سرد کوچه

همه سرودش اینه بازیه زندگی پوچه

نه یه روز حتی یه ساعت سری بودیم توی سرها

کسی بودیم تو جماعت

خیلیا نشون می دادن منو با حرف و اشاره

به همه هم می گفتند اینو عاشق هزار ستاره

حالا من مونده یه سایم که اونم عمری نداره

وقتی آخرین چراغ کوچه پلک رو هم می ذاره

 

******************************************************

 

گه دگر به سوی من چه میکنی؟

 

چو در بر رقیب من نشسته ای؟!

 

به حیرتم که بعد از آن فریب ها

 

تو هم پی فریب من نشسته ای!

 

به چشم خویش دیدم آن شب ای خدا!

 

که جام خود به جام دیگری زدی

 

چو فال حافظ آن میانه باز شد

 

تو فال خود به نام دیگری زدی!!!

 

برو.....برو به سوی او؛ مرا چه غم؟

 

تو آفتابی.....او زمین....من آسمان

 

بر او بتاب زانکه من نشسته ام

 

به ناز روی شانه ی ستارگان

 

بر او بتاب زانکه گریه میکند

 

در این میانه قلب من به حال او

 

کمان عشق باشد این گذشت ها

 

دل تو مال من....تن تو مال او

 

تو که مرا به پرده ها کشیده ای؛

 

چگونه ره نبرده ای به راز من؟

 

گذشتم از تن تو زانکه در جهان

 

تنی نبود مقصد نیاز من

 

اگر به سویت این چنین دویده ام

 

به عشق عاشقم نه بر وصال تو

 

به ظلمت شبان بی فروغ من

 

خیال عشق خوشتر از خیال تو

 

کنون که در کنار او نشسته ای

 

تو و شراب و دولت وصال او!!!

 

گذشته رفت و آن فسانه کهنه شد

 

تن تو ماند و عشق بی زوال او!

 

********************************************************

 

من ساليان سال در بدر به دنبال عشق گشته ام

من تمام سرزمينهاي دور را

در جستجوي عشق زير پا گذاشته ام

من در پس کوچه هاي عاشقي

دلم را ، رد تک تک خانه ها يش جا گذاشته ام

من در تاريکي شبهاي تنهايي

از همه اين کوچه ها گذشته ام

من چه غزلهاي عاشقانه براي عشق سروده ام

من آتش عشق را ، در دل همه عشاق افروخته ام

من خوشه عشق را به گيسوي دختران زيبا آويخته ام

من جرعه جرعه شراب عشق را ، با تو نوشيده ام

من چه شبها به ياد عشق تو تا به سحر گريسته ام

من در زندان تنهايي بدون عشق افسرده ام

 

 با سلام به همه دوستان و عزیزان در ابتدا می خواستم از الهام بابت بر پا

  کردن این جشن تولد تشکر کنم واقعا ازش ممنونم منو غافلگیر کرد فکر نمی کردم بخواد

  همچین کاری بکنه و نیز از همه دوستای خودم بابت اینکه زحمت کشیدید و به کلبه حقیرانه ما

     اومدید و با کامنت هاتون منو شرمنده خودتون کردید از هموتون ممنون امیدوارم که بتونم جبران کنم من به داشتن دوستایی خوبی مثل شما به خودم می بالم و احساس غرور می کنم همتونو دوست دارم و عاشقتون هستم  هر جا که هستید خوش و پیروز و سبز باشید .

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط مهدی در پنجشنبه پنجم مهر 1386 ساعت 10:17 موضوع | لینک ثابت

                

                

 

        دوستاي گلم به تولد مهدي خيلي خوش اومدين                                                                                                                        

                     

 

           تولد تولد تولدت مبارك 

               مبارك مبارك تولدت مبارك

                                                                                                   

                 

 

 

 

امروز21مين غنچه زندگیت به گل نشست.اميدوارم كه زندگيت گلستان بشه

چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس...

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

و چه اندازه شیرین است امروز...

روز میلاد...

روز تو!

                                روزی که تو آغاز شدی

 

               مهدي جان

                      تولدت مبارك

 

               

 

چو گلها سراپا نشاط و شوری 

 تولّدت مبارک ، تولّدت مبارک

بهار امیدی ، همه سروری

 تولّدت مبارک ، تولدت مبارک

 دور از هر بلایِ خزانی بمانی 

با شور و نشاطِ جوانی بمانی

                                گل  باشی  که در جمعِ یاران نشینی 

                                 در عالم به جز روی شادی نبینی

                                                   

MEHDI jan          

Tavalodet mobarak              

  

                              حالا نوبت کادوهاتونه .

 

                           

                     کادوهای مهدی جان هم یادتون نره لطفا

 

                         

                                   تولدت عزيزم پر از ستاره بارون

 

                             پر از بادكنكو شوق پر از اينه و شمعدون

 

                                الهي كه هميشه واسه تبريك امروز

 

                               بياد هزار تا عاشق بياد هزار تا مهمون

 

                              بازم شادي و بوسه گلاي سرخ و ميخك

 

                                  مي گن كهنه نمي شه تولدت مبارك

 

 

 

 

نوشته شده توسط مهدی در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386 ساعت 1:12 موضوع | لینک ثابت

                      یادت می یاد گفتی من                     عشق تو رو به دل دارم

                      دروغ می گفتی اما من                     راست راستکی دوست دارم

                      سر به سرم گذاشتی و                       چند روزی موندگار شدی

                      گفتی که همدمم می شی                    همرنگ روزگار شدی

                      چشمات به من دروغ می گفت            اما بازم می خواستمت

                      وقتی که رفتی به سفر                      باز به انتظار نشستم

                      پیش خودم دلم میگفت                       که بر میگردی از سفر

                      بر گشتی اما چه جوری                    دستت تو دست یه نفر

                      دلم که باور نمی کرد                       از تو یه دستی خورده بود

                      اون روز نشست و گریه کرد             که بازی رو نبرده بود

 

                                                 

 

          

 

 

 

                                          در اين دنياي پوچ و سرد و خاموش

                                                         مكن اي گل ، دل من را فراموش

                                           نمي گويم هميشه پيش من باش

                                                          ولي گاهي پرستوي دلم باش

                                           در اين ظلمت در اين آشفته بازار

                                                          د ل عاشقترينم را به ياد آر

 

                           

 

 

                   

 

 

آیا مرا دوست داری؟

می خواهم بنویسم...اما نمی دانم آیا تو آنها را می خوانی یا نه؟بر برگی از یاس شعرهای با تو بودن را می نویسم٬با نگاه سحر به افق دیده ات لبخند  می زنم.سیاهی را رنگ می کنم تا وقت زودتر بگذرد و تو زودتر بیایی٬بی تو بودن عمر مرا به انتها می رساند...با تو بودن همچو آتشی است که مرا در عشق تو ذوب می کند٬لبخندت را همچو آئینه ای به من بسپار تا هر دمم عاشقانه با نگاه های تو خاکستر شود.ماه شو و مرا از نقاب سیاه شب نجات بده٬چه بگویم که در تو اثر کند و تو مرا از هرچه پوچی است نجات دهی٬به نگاهت قسم که خیال مرا از تو گریزی نیست٬همیشه این منم که برای پرسشی ساده پریشانم:آیا مرا دوست داری؟

 

 

 

 

                       

 

        تكاپوي عبوري بي صدا چشمانت را خواهي بست اما ستاره هاي نگاه من با خاك همصدا مي گريند آنسوي پلي كه فاصله در نگاه ، مي شكند بيدار خواهي شد و دستانت احساس تنهايي ترا باور مي كند اگر بايد رفت ، خواهم ماند                    

                        

 

                   

 

 

نوشته شده توسط مهدی در پنجشنبه هشتم شهریور 1386 ساعت 2:33 موضوع | لینک ثابت